skorpialogia.com

Να σηκώνεσαι πρωί, να ανοίγεις τα παράθυρα, να αναπνέεις τη μέρα. Με μουσική.

Να λες καλημέρα, να νιώθεις ευτυχισμένος, να ζεις την απόλαυση. Με ένα ζεστό καφέ, με μια καλή κουβέντα. Να οργανώνεις μια εκδρομή με αγαπημένους φίλους, να τηλεφωνάς σε κάποιον ξεχασμένο που κάποτε κλάψατε ή γλεντήσατε μαζί. Να πράττεις το φυσιολογικό, το ανθρώπινο.

Απόψε δεν σε θέλει καμιά μελωδία. Λιμάρεις τα νύχια σου στις χορδές, τα χοντρά σου δάκτυλα γαργαλούν τα χοντρά μι, λα, ρε. Σχεδόν γαργαλιέται το δάκρυ σου και πάει να σου χαμογελάσει. Είναι αυτές οι ώρες που θέλεις τόσο να παιδεύεσαι και να παιδεύεις το μυαλό σου με μεγάλα λόγια, άχρηστα ψέματα, μικρά μπερδέματα, ώσπου να φτάσεις να περιπλανιέσαι πιο μόνος και να απομακρύνεσαι στο μικρό σύμπαν που σε αρρωσταίνει.....