Πάντα άκουγα μερικούς να λεν οτι Χριστούγεννα χωρίς Παπαδιαμάντη δεν γίνονται , οτι μόνο έτσι καταλαβαίνεις το πνεύμα των Χριστουγεννων κλπ. Το θεωρούσα υπερβολικό , όσπου μου έκαναν κι εμένα δώρο ενα βιβλίο με χριστουγεννιάτικα διηγήματα  του Παπαδιαμάντη στην "χαρακτηριστική του" καθαρεύουσα! Τότε κατάλαβα γιατί ο Ελύτης μιλά για την "Μαγεία του Παπαδιαμάντη"... Καλά Χριστούγεννα σε όλους!!! 

christmastree

Διήγημα, δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Ἰούλιος 2007

 

(...Λένε ἀκόμα ὅτι ἀπὸ τότε κάθε παραμονὴ Χριστουγέννων, γύρω στὰ μεσάνυχτα, κάτι παράξενο συμβαίνει, κάτι ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἐξηγήσει...)

 

rohmer5

Yπάρχει μια διαλεκτική του πόθου και της ηθικής στη μετά τη σεξουαλική απελευθέρωση εποχή;
Πόσο απαραίτητος μπορεί να είναι ένας επίμονα αναλλοίωτος, προσωπικός κλασικισμός σ' έναν πολιτισμό του εφήμερου και των συνεχών αλλαγών της μόδας;
Mπορεί ακόμα να λειτουργήσει μια διαυγής και ρεαλιστική εικόνα της νεότητας που διαφοροποιείται από τα στερεότυπα της διαφήμισης και της ποπ κουλτούρας;

Πόσες φορές έχετε ακούσει για κάποιον πέμπτο Μπιτλ; Κατά καιρούς μια σειρά από μάνατζερ, βοηθούς, παραγωγούς, παρατρεχάμενους των θρυλικώaspinal2ν Σκαθαριών έχουν παρουσιαστεί από τα μίντια ή και αυτοπροσδιοριστεί ως το πέμπτο μέλος του γκρουπ. Για κανέναν άλλο, όμως, δεν ίσχυε αυτός ο χαρακτηρισμός, παρά μόνον για τον Νιλ Ασπιναλ (στη φωτογραφία αριστερά, με τον Πολ ΜακΚάρτνεϊ).

H.G.BressonΗ τέχνη της δεκαετίας του 90' με προβλημάτισε. Η τέχνη της πρώτης δεκαετίας του 2000 με απελπίζει. Ίσως επειδή περίμενα να δω μια καινούργια δυναμική να αναπτύσσεται που να είναι σε θέση να μετακινήσει επιτέλους αυτό τον ογκόλιθο της λιμνάζουσας αισθητικής που μας έχει μείνει κληρονομιά από άλλες εποχές.