Η γαστρονομική κουλτούρα μιας χώρας είναι μία από τις βασικότερες πτυχές της ταυτότητάς της. Η Κύπρος χαρακτηρίζεται από μία πλούσια γαστρονομική παράδοση με πολλές ‘Γεωγραφικές Ενδείξεις’ δηλ., προϊόντα τα οποία παραδοσιακά παρουσιάζουν ‘δεσμό’ με συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή (σε κάποιες περιπτώσεις με ολόκληρη την Κύπρο) και στην οποία οφείλουν τα ιδιαίτερά τους χαρακτηριστικά.

Τελικά απέτυχε κι αυτή η συνταγή.
Δύσκολο να το διαπιστώνεις κατακαλόκαιρο.
“Δεν είναι δα και η πρώτη!” θα μου πείς.
Κι έχει απόλυτο δίκαιο. Ήταν όμως δυστυχώς η τελευταία.
Και γι αυτό φροντίσαμε εμείς οι ίδιοι από νωρίς.

Πρίν από 4-5 χρόνια, το θέμα ήταν στα “φόρτε” του.

Σε δελτία ειδήσεων, εφημερίδες, διαδίκτυο.

Όλες οι επίκαιρες συζητήσεις οδηγούσαν αναπόφευκτα σ'αυτά τα συμπεράσματα.

Τα οποία με τη σειρά τους , αντιμετωπίζονταν από τους διάφορους, ειδικούς και μη, με την ανάλογη στάση. Οι δήθεν απονήρευτοι ξαφνιάζονταν , ενώ οι (και καλά) γνώστες του θέματος, ανέλυαν με άνεση τις διάφορες πτυχές , με ενα στύλ “εγώ αυτά τα ξέρω χρόνια τώρα”

Βιάζονται οι φωτογραφίες, τρέχουν, παλεύουν να επικρατήσουν η μια της άλλης τραβά τα μαλλιά, τα χέρια, το παχύ δέρμα του χρόνου. Μ' ένα κλικ, πέντε στάσεις. Να διαλέξεις αυτή που σε έκανε πιο λιγνή, αυτή με το βλέμμα και το χαμόγελο από πλαστελίνη. Σταμάτα εδώ, σ' αυτό το κλικ στέκει η φλόγα του Ελ Γκρέκο και η μπαλαρίνα του Ντεκά.

Στα πόσα κλικ θα σταθούμε απέναντι στο φλας των παλιών καιρών, να έχουμε να λέμε για κάτι μίλα μου. Μήλα χρυσά και δέρατα και μίτους τραβάς, βαθιά κι εσύ μ' ένα κλικ έμαθες να γεμίζεις τη μνήμη με φωτογραφίες θολές τρεμάμενες φλόγες σε τούρτες γενεθλίων, να ξαναβρεθούμε. Με ένα παλιό κάρβουνο που φιξαρίστηκε μετά από χρόνια.

Η λογοτεχνία δεν έχει λέξεις να περιγράψει τι γινόταν εκεί, εκείνη την περίοδο. Μετά από τότε η λογοτεχνία ,( δηλαδή οι λέξεις )είναι νεκρή.

Ακόμα και πριν το 1939 είχαν γίνει απίστευτα εγκλήματα σε πολέμους πολιτισμένων εθνών. Λεηλατημένες και πυρπολημένες πόλεις, βιασμένες γυναίκες, πειράματα και δολοφονίες. Ωστόσο το Β παγκόσμιο πόλεμο η κλίμακα και η οργάνωση τους ήταν άνευ προηγουμένου. Οι Γερμανοί με την θεωρία τους της ανώτερης φυλής (κατά τα πρότυπα των αρχαίων Ελλήνων) ενίσχυσαν και οργάνωσαν το ρατσιστικό μίσος. Επρόκειτο για την επιχείρηση διαφθοράς ενός ολόκληρου έθνους.