moon-arthourΜόλις χτες βράδυ σχολίαζα πως οι στίχοι του Ρεμπό, τον τελευταίο καιρό μου προκαλούν κάτι σαν παραισθήσεις. Διαβάζοντας τους, έλεγα, νοιώθω πρώτα ένα μούδιασμα στο πάνω μέρος του κεφαλιού. Μετά, μια περίεργη δύναμη τραβά αργά και βασανιστικά τα καλώδια του νου μου μπλέκοντας τα σαν γαϊτανάκι. Μια-μια οι σκέψεις μου αδρανούν ώσπου στο τέλος, και λίγο πριν μου κοπεί η ανάσα, η τρομακτική αυτή διαδικασία σταματάει, αλλά μόνο για λίγο. Σύντομα αρχίζει ξανά. 

tha-ithelaΘα ήθελα μεγαλώνοντας τα παιδιά μου, να έχουν όρια. Δεν θα ήθελα να είναι ούτε απάτριδες, ούτε άθρησκοι, ούτε ανιστόρητοι. Θα είμαι έτσι σίγουρος, πως όταν μια μέρα θελήσουν να αμφισβητήσουν τα όρια τους και να τα διευρύνουν, θα ξέρουν τουλάχιστον πού βρίσκονται και ποια είναι. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να γίνουν τα άβουλα θύματα καμιάς νεοφιλελεύθερης ή νεομαρξιστικής θεωρίας μόνο και μόνο για να το παίζω εγώ πρωτοποριακός, μοντέρνος γονιός.

Πιστέυω οτι δεν φταινε οι εκπαιδευτικοί. Τουλάχιστον όχι πάντα. Είναι όντως γενικότερο το πρόβλημα. Τόσο οι γονείς όσο και η πολιτεία δεν αναλαμβάνουν ευκολα τις ευθύνες τους και οι εκπαιδευτικοί βρίσκονται συχνά στην μπουκα του κανονιού. Παρ'όλα αυτά, θεωρώ ότι υπάρχουν, όπως σε όλα τα επαγγέλματα, καλοί και κακοί εκπαιδευτικοί. Δεν πιστεύω να είναι όλοι "εξαίρετοι".

Ακόμα λοιπόν κι αν δεχτώ το αξιώμα ότι δεν φταίνε πάντα οι εκπαιδευτικοί όσον αφορά στην κατάσταση που παρατηρούμε τα τελευταία χρόνια στις Παγκύπριες, παραμένει έγκυρο το ότι φέρουν, τουλάχιστον κάποιοι, σοβαρή ευθύνη.

Πιστευω επίσης ότι οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί προσπαθούν. Έρχονται όμως συχνά αντιμέτωποι τόσο με "εξωγενείς" παράγοντες, όπως αναφέρεις, οι οποίοι επενεργούν αρνητικά αφού συχνά "ευνουχίζουν" τους εκαπιδευτικούς, όσο και με ενδογενείς παράγοντες όπως έναν αδιάφορο, στην καλύτερη περίπτωση διευθυντή.

Στην τελευταία περίπτωση (και ελπίζω να μην υπάρχει κάποιος που να θεωρεί ότι ΟΛΟΙ οι διευθυντές είναι καλοί στην δουλειά τους), πότε ανέλαβαν ή θα αναλάβουν ποτέ την δική τους ευθύνη οι εκπαιδευτικοί και να αναφέρουν, για να μην πω να καταγγείλουν έναν συνάδελφο τους που όντως δεν κάνει καλά την δουλειά του? 

Το θέμα λοιπόν των ευθυνών βαραίνει όλους, άλλους περισσότερο και άλλους λιγότερο με πρώτους κατά την γνώμη μου τους γονείς και την πολιτεία. Οι πρώτοι βρήκαν εύκολο στόχο τους καθηγητές ενώ η δεύτερη σφυρίζει αδιάφορα. Απο κει και πέρα, οι εκπαιδευτικοί, που έχουν να διαχειριστούν τόσο την προσωπική τους ματαίωση απο το σύστημα όσο και τον πιθανό εκνευρισμο που τους προκαλούν οι απαρέδεκτες συμπεριφορές κάποιων μαθητων και γονιών, δεν θα πρέπει να απεμπολούν τις δικές τους ευθύνες. 

walk-aloneΠερπατώ σε μεγάλους μακρινούς διαδρόμους. Δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο θα μπορούσα να συγκρίνω αυτό το κτήριο παρά μόνο με σκηνικό κλασσικής επικής ταινίας. Τα πάντα φαίνονται γυαλιστερά, καθαρά, προσεγμένα. Πολυτελείς διάδρομοι χιλιοπερπατημένοι στο χρόνο από λογής-λογής ανθρώπους που κάποτε περιπλανήθηκαν κι αυτοί απελπισμένα, όπως κι εγώ, πάνω στα ακριβά μάρμαρα, δίπλα από δωρικές κολώνες και μεγαλοπρεπείς τοιχογραφίες.

ouzo1Μετρημένο καλοκαίρι φέτος. Έρχεται αργά, με δόσεις. Τη μια εμφανίζεται απειλητικά με μίνι καύσωνες, και την άλλη μετανιώνει και ξεσπά σε σποραδικές βροχές και τοπικές καταιγίδες.  Καλύτερα έτσι. Σαν φαγητό που βράζει αργά και μένει στην κατσαρόλα να καταστηθεί, κλείνοντας μέσα του όλα τα αρώματα και τις γεύσεις. Εγώ το προτιμώ. Βαρέθηκα τα καλοκαίρια στη χύτρα ταχύτητας. Ιούνιος – καύσωνας – προσφορές - εισιτήρια- αεροπλάνο – νησί ή Ευρώπη – επιστροφή – παραλία – ξενοδοχείο – Σεπτέμβρης – ΤΕΛΟΣ. Μετά σου κάθονται στο στομάχι τα selfies στις πλατείες  και τα μαγνητάκια του ψυγείου. Στοιχειώνουν το φθινόπωρο αυτές οι αχώνευτες καλοκαιρινές διακοπές τύπου fast food.