Χτενίζομαι μπροστά στο ανατολικό παράθυρο και κάθε μου κίνηση είναι σαν να σκάβω στο χώμα μου. Κάθε φορά που η χτένα βυθίζει τα δόντια της στα μαλλιά, χιλιάδες μπερδεμένες εικόνες πέφτουν μπροστά στα μάτια μου και χάνονται. Είναι μια τελετουργία που επαναλαμβάνω σχεδόν με ηδονή. Και όσο πιο πολύ χτενίζομαι, τόσο πιο πολύ βυθίζομαι στις εικόνες μου που σταδιακά παύουν να είναι αλλόκοτες. Μπαίνουν στη σειρά, συμπληρώνουν η μια την άλλη, αποκτούν νόημα.

perspectiveΕίναι φορες που νοιωθω οτι θα τα παιξω! Με πιανει κατι σαν κλειστοφοβια και νοιωθω να μην αντεχω αλλο. Ολα! Μου φταινε! Ολοι! Μου φταινε!

Η δουλεια που δεν τελειωνει, τα παιδια, τα δικα μου, του γειτονα, του περαστικου, τα γατια, τα σκυλια, τα αυτοκινητα και τα ποδηλατα! Η ζεστη, η υγρασια, το κρυο, το φως, το σκοταδι... η γυναικα μου και οι γυναικες των αλλων.... η γη που γυριζει και το συμπαν που μοιαζει ακινητο....

Η κριση που ηρθε (ηρθε;), η χλιδη των αλλων, η φτωχια καποιων αλλων....η τροικα, οι προεδροι και οι βασιλιαδες, οι αυλικοι και οι ευγενεις! Ολοι και ολα ειναι στη λιστα με τους κατηγορουμενους.

arthurΑυτό το καλοκαίρι θα περάσει όπως όλα τα προηγούμενα.
Ανεπαίσθητα, γρήγορα και αχόρταγα.
Καταβροχθίζουν τις μέρες τα καλοκαίρια. Δεν προλαβαίνεις να τους δίνεις.

concordiaΑπο το λιμάνι του Santo Stefano  ξεκινούσαν πάντα τα πλοιαράκια της γραμμής για να μεταφέρουν τους επισκέπτες στο νησάκι του Giglio. Ένα όμορφο μικρό νησί, που προσπαθούσε να επιβιώσει εκμεταλλευόμενο τον καλοκαιρινό τουρισμό. Το καράβι αναχωρούσε κάθε μια ώρα.  
Τώρα τα πράγματα έχουν αλλάξει. Τα δρομολόγια έχουν διπλασιαστεί και στην πλατεία του λιμανιού κυκλοφορεί συνεχώς το διαφημιστικό φορτηγάκι που διαφημίζει τις προσφορές.

dinghysailingΔεν ξέρω αν η ησυχία είναι αυτό που πρώτα απ'όλα μαγεύει. Ακούγεται μόνο ο ήχος των κυμάτων και ο άνεμος που σφυρίζει ανάμεσα στα ξάρτια. Το πανί ανεμίζει ελεύθερο σαν σημαία κι έτσι μπορείς ακόμα να κρατάς το σκάφος ακίνητο με το ένα χέρι. Δίνεις μια, και πηδάς μέσα.