morningduskΑυτό που είμαι κι αυτό που φαίνομαι, που συνέχεια πολεμώ να τα ταυτίσω, θα έρθει μια μέρα που θα αποκρυσταλλωθούν. Θα μείνω να στέκομαι σαν ξόανο στις ατέλειωτες στέπες της μνήμης σας. Καθώς περνά ο καιρός, η εικόνα μου γίνεται όλο και πιο δύσκαμπτη. Απροσάρμοστη, ασυμβίβαστη. Τα περιγράμματα μου απλοποιούνται. Οι φόρμες μου ξεκαθαρίζουν και τα χρώματα μου περιορίζονται ...

 walk_beach

 

Περπατούσε συνέχεια στη δαντελένια λωρίδα του κύματος. Μια διαδρομή απο την βρεγμένη πατούσα στη βουλιαγμένη άμμο ώς τον αστράγαλο. Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο. Περπατούσε χωρίς να θέλει άλλο. Ένοιωθε οτι ήταν πρωταγωνιστής σε μυθιστόρημα. 

kokkinofotakiΕίμαι το κόκκινο φωτάκι αριστερά .

Απ’τη μια μεριά μου έχω την ηρεμία και τη σιγουριά του λιμανιού.

Ήσυχα νερά. Γαλήνη και ασφάλεια.

Μόνο ο παφλασμός που κάνουν οι γάστρες ανεβοκατεβαίνοντας κάθε λίγο, και οι κάβοι. Που αναδύονται   τεντώνοντας  για να βουτήσουν αμέσως μετά καθώς λασκάρουν....

oldman

Επισκέφτηκα το γραφείο εξυπηρέτησις του πολίτη, πριν από λίγο καιρό , για να ανανεώσω την ταυτότητα μου. Στο διπλανό γραφείο η υπάλληλος εξυπηρετούσε ενα ζευγάρι ηλικιωμένους. Τους παρατηρούσα που περίμεναν υπομονετικά. Καλοντυμένοι, καθαροί. Απο τη συμπεριφορά τους φαινόταν...

 

latenightΘυμάμαι ότι δεν θυμάμαι τίποτα.

Αν αυτό λέει κάτι.

Νοιώθω στην ωμοπλάτη μου το απαλό βελούδινο ενός καναπέ.

Στο πρόσωπο με χτυπά το φως μιας τηλεόρασης.